Megarit 4- 15-17/07/2011


<< Keer terug naar het archief

Megarit 4



Hierbij een reisverslag van een mede enthousiaste megarit rijder, (Flandria) Ted

Na een paar zeik natte dagen kwamen we op de vrijdagmorgen om 7 uur bij elkaar aan de gieterij op het perceel van Jan Heemskerk. De volgwagen stond al klaar om ingeladen te worden, deze was beschikbaar gesteld door Henk . De reserve bromfietsen werden ingeladen en de bromfietsen van Adri , Willem en Els kregen ook een plaatsje. Want zij wilden graag meerijden aldaar in Friesland, de koffers en tassen met scheerspullen en reukjes voor de verfrissing, en al het andere voor de inwendige mens werden vakkundig ingeladen. Na de versgezette koffie uit de automaat van Jan ging de stoet van 22 rijders op pad, tot m`n schrik was m`n achterband een beetje zacht en ik kon hem nog vlug wat bijpompen. Klokslag 8 uur was het tijd om te gaan en het weer lachte ons toe, `n zonnetje hadden we al dagen niet gezien.

De eerste stop was in Haarlem, o.a. voor een peukie ? maar dat kwam goed uit voor mij, want de band was weer.. zacht. Henk had nog zo`n spuitbus met schuim waarmee je de band kan oppompen, dat ging best de band werd hard maar de bus was nog niet leeg. En dat deed ie dan ook wel en m`n achterwiel leek wel een slagroomtaart, maar hard was hij wel.

De volgende stop was in Volendam, de brommers stonden mooi uitgestald op de Volendamse dijk. `n bakkie met wat lekkers erbij en een hoop bekijks, ook van de dames want die hadden vroeger ook op een Puch en Tomos gereden. Van die andere merken wisten de heren er nog wel wat te herkennen, op de foto kun je de bromfietsen op de dijk en er onder zien staan blinken !



Het was er gezellig en de volgende stop was bij Enkhuizen, zonder problemen kwamen we daar aan en we gingen voor de inwendige mens zorgen. Wat te eten en te drinken, voordat we richting de afsluit dijk gingen. Maar eerst moesten de brommers "met een klein tankie" bijtanken, ik bedoel de Puchies en de Tomos. Ja… zei Henk anders halen ze de overkant niet tegen mij, wij redden het wel met onze tank inhoud. Ok…

Bij de afsluitdijk aangekomen moesten we wachten, want de brug stond dicht voor ons. Maar.. open voor het vaarverkeer. Zo… en nu de afsluitdijk op en de gaskranen gingen vol open, iedereen vloog uiteen. De een nog sneller dan de ander, Henk met z`n 13mm Flandria nam de benen en de Tomos van Theo deed er niks voor onder. Ik keek m`n ogen uit naar al dit geweld, heerlijk je effe uitleven . Bij het Monument werd gestopt, waren wat problemen met een bougie maar dat was zo weer opgelost. Mijn brommer hield wat in, en Henk zei gas lekker open draaien dan komt ie wel los. Nou doen dan maar…



De stoet ging weer op pad, het ging heerlijk totdat de Flandria zei brrrrrrr… grrrrrr… over en uit. Hoe kon dat nou ? effe schudden dan maar. En wat verbaasde mij.. geen benzine meer, gelukkig was ik niet de achterste. En ik werd gedoneerd met benzine uit verschillende tanken van mederijders, ik vertel niet wie er de 130 Km A7 rijksweg overstak naar de volgauto. Er werd afgesproken om naar het eerstvolgende tankstation te rijden en daar bij te tanken, en zo werd mijn Flandria omgedoopt in een Amerikaanse zuipschuit.

We kwamen aan bij de rest van de club, want die stonden eindje verderop op ons te wachten. En die hadden schijnbaar al een schaap geschoten voor de barbecue ! Of was hij al dood ? Na wat gerommel aan een bougie kwam de eigenaar van het schaap en laadde hem in de auto (achterklep). Hij had zeker ook een barbecue, en we gingen weer verder op weg naar onze bestemming in Friesland.

In Workum aangekomen konden we onze bromfietsen in een timmermans werkplaats stallen, dat was aan de overkant van ons verblijf in een hele grote hal. Els was inmiddels bezig geweest voor het avondeten en had een chinees gevonden, en daar werd gretig gebruik van gemaakt en het was heerlijk, `n goede chinees (eten bedoel ik). Ton de barman verzorgde `n ieder van `n drankje, dat ging er ook wel in. En de eerste verhalen kwamen los.

De volgende morgen deden we ons te goed aan een heerlijk ontbijt, er was van alles heel goed verzorgd. En ook werd er een lunchpakket gemaakt, dit voor de trip naar het Ir. D.F. Wouda stoomgemaal bij Lemmer. De rit er naar toe ging lekker binnendoor, het eerste pechgeval was vlakbij Spanneburg. Dat is in de buurt van het Prinses Margriet kanaal. En aan de overkant op het weiland ben ik met m`n dochter en wat nu m`n schoonzoon is geland met een luchtballon. In die luchtballon vroeg hij mijn dochter ten huwelijk, en daar in dat weiland zijn we geland. Wel heel toevallig toch ?

Zonder problemen reden we Lemmer binnen, ik zei nog tegen Gert hier heb ik in de jaren 70 gewoond. We stopten bij een stoplicht aan de rondweg, en jawel hoor m`n brommer gaf geen sjoege meer. Wat nu weer !!! Henk ging kijken of de bougie nog wilde vonken en dat deed hij niet. De kap werd er afgehaald en de ontsteking eruit , hij was opgeblazen. Nico had nog een reserve ontsteking, en die werd er ingezet. De vervangende ontsteking deed het.. en eigenlijk ook weer niet…

We waren opgemerkt door twee jongens die daar in de buurt wonen, problemen? Ja dat kan je wel zeggen de ontsteking is opgeblazen, en deze die er nu in zit doet het eigenlijk niet goed. Nou zei de jongste van de twee, ik heb nog wel een ontsteking thuis liggen die wil ik wel halen. En zo gezegd zo gedaan, hij kwam terug met een te gebruiken ontsteking. Henk zei dat past wel, ik zet hem er wel in en dan maar zien wat hij doet…. Hij zat op zijn plaats, en `n trap en hij liep als nooit tevoren. Ik vroeg wat hij er voor hebben wilden, en we werden het eens. Ik was reuze blij dat met de hulp van Henk m`n brommertje weer lekker liep.

De twee jongens stonden voor hun huis te kijken en met wat heen en weer gepraat omdat ik in de Lemmer gewoond heb vroeg ik of hij Bertha en Kees kende. Ja die kende zij wel, en de jongste was met een nicht van Bertha getrouwd. Bertha was een oud collega van me, het thuisfront was via Hyves al ingelicht. En het toeval was dat de nicht van Bertha die heeft bij mijn dochter in de klas gezeten.`n heel verhaal maar toch wel leuk.



Zo gingen ook wij weer op weg naar het Ir. D.F. Wouda Gemaal, we kregen daar een mooie rondleiding. Schitterend die grote oude pompen, om al dat water wat teveel was weg te pompen. En alles draaide nog als een tierelier. Na afloop gingen we nog even Lemmer in voor een patatje, en helaas het begon te regenen. Er werd gevraagd “wie weet er de kortste weg naar Workum ?“ Ik dacht dat ik het nog wel wist, en ben maar voorop gaan rijden. En met wat hulp van John op het laatste eindje kwamen we toch wel een beetje nat aan in Workum.

Voor de avond was er een barbecue gepland, na kort overleg werd er een partytent geregeld. En met het scherm van de parasol konden Willem en Theo lekker warm en droog het vlees mooi aanbraden. Nou.. dat konden de beide boys wel. Ton zorgde weer voor de drankjes, en van de salades werd binnen ook lekker gegeten. Zelfs voor de Franse inwoners was er ook nog wel wat over, ach met een drankje op praat iedereen vreemde talen (ook wartalen). De avond werd met sterke verhalen gevuld, en alvast naar de andere dag uitgekeken. Ga jij eerst maar tanken…was het in mijn richting, maar… ze hadden allemaal dorst hoor !

De zondagmorgen werd na een stevig ontbijt de volgwagen weer gevuld, en de thuisreis werd in gang gezet. De eerste stop was in Stavoren , daar gingen we de boot op richting Enkhuizen. Aldaar werd getankt en ook de regen diende zich aan, de eerste bui konden we nog omzeilen. Maar eenmaal onderweg hebben we hagel en hevige regenval gehad, maar ook scheen af en toe het zonnetje. Onderweg nog een lekker bakkie gedaan.



Theo had nog een fijne mededeling (de man die onze olie en benzine sponsort) zei dat we bij aankomst in Noordwijkerhout onze tank op zijn kosten konden weer opnieuw konden bijvullen. Klasse Theo!! En daarna `n hele mooie rit richting de oversteekplaats “ Buitenhuis “ waar we met de pont overvoeren, en van daaruit weer binnendoor naar Noordwijkerhout. Bij aankomst aan de Gieterij werd nog wat nagepraat, totdat we opgehaald werden door onze vrouwen.

Ik heb het een heel leuke rit gevonden, en leuke en fijne mede rijders ontmoet en..een beetje leren kennen. De dank gaat uit naar John de organisator van de rit, en Henk de man die de volgwagen ter beschikking heeft gesteld, en zij die de auto bestuurde Willem en bijrijdster Els, en natuurlijk ook onze voorrijders Jos, Edwin, Nico, Piet, Adri en Leon en verdere… opweg wijzers. Ton als barman en Theo (Verax Oil) voor z`n sponsoring van de olie mengsmering en benzine. Onwijs bedankt namens Ted en als ik iemand vergeten ben te bedanken bij deze dan.

Groeten van Ted (je herinnert je het best nog wel, degene met die dorstige Belgische Flandria)