Bloemenrit - 17/04/2011


<< Keer terug naar het archief

Bekijk ook de foto's

Geel is linksaf, Rood is rechtsaf, Wit is rechtdoor, 65 kilometer lang. Simpeler kan het niet, tenzij je kleurenblind bent of dusdanig politiek verknipt dat rood onlosmakelijk verbonden is met links. Zo op het eerste gezicht leed geen van de 103 deelnemers, waarvan ruim 60 niet OBC-ers, aan voornoemde lichamelijke c.q. geestelijke afwijking. Zelfs de via e-mail aangekondigde Limburgse deelnemers zouden dit hebben begrepen. Ons land kent geen grenzen! (S.v.p. geen reacties uit het verre zuiden, dit is goed bedoeld). Na afloop van de rit kon men van alle kanten vernemen dat de wijze waarop enkele bestuursleden de rit hadden uitgezet niets dan lof verdiende. Goed zichtbare, op strategisch beslispunten geplaatste bordjes maakten zelfs voor niet Bollenstrekers de route eenvoudig te volgen. Hulde!

Het van vorige jaren afwijkende en gebruikelijke “follow the leader”-concept, gaf de deelnemers enige vrijheid wat betreft starttijd en ritonderbreking voor een versnapering, p-pauze of zomaar een foto van de brommer met kleurig stroken paarse hyacinten, rode tulpen of gele narcissen als achtergrond. Altijd leuk voor het thuisfront en een tastbare alibi om te verklaren waarom je zo laat thuiskwam. Als bijkomstig voordeel, al of niet gepland, betekende de gekozen formule dat het “kruisend wild” (marathonlopers, fietsende gezinnen, Duitse toerbussen, ronkende 4-takt clubs en als een epidemie ontspruitende cabriorijders) eenvoudig in kleine groepen konden worden omzeild. Tot opluchting van beide partijen.

De essentie van de rit, het genieten van zowel de oldtimer bromfiets als het schoon dat moeder natuur ons in de vorm bloeiende bollen heeft te bieden, moest natuurlijk niet uit het oog worden verloren. Nee, zelfs niet uit de neus. Behalve de ons allen bekende heerlijke met olie bezwangerde 2-takt geuren, ging de hyacint de strijd aan om voorrang in de neusgaten. Hetgeen ertoe leidde dat een niet nader te noemen Hagenaar (geen lid), na ca 40 kilometer tijdens een “fotoshoot” ondergetekende de vraag stelde wat toch die vreemde geur was die je onderweg steeds rook. Laten we het maar op Ambi-Pur wc-verfrisser houden.

Van Noordwijkerhout tot Sassenheim, van Bennebroek tot Voorhout, de Bollenstreek was dankzij het mooie zonnige weer op zijn best. Een herinneringvaantje, afsluitend een drankje en niet te vergeten het gezellig bijpraten over de rit en de altijd weer bijzondere deelnemers (bedoeld wordt brommers; mijn oog viel op een onecht kind van de Batavus Whippet, de Gazelle Grant of de Solex met blauw kenteken, waarvan de berijder ruim voor vertrektijd aan de rit begon in de hoop voor donker thuis te zijn). Al met al een goed bestede zondag, met een formule die voor herhaling vatbaar is.


De Boswachter